سبد خرید
0

سبد خرید شما خالی است.

کتاب نامه های قزوینی به تقی زاده

درباره کتاب : 

کتاب، متن کامل ۵۵ نامه محمد قزوینی پژوهشگر، نویسنده و ادیب ایرانی به تقی زاده بین سال های ۱۹۱۲ الی ۱۹۳۹ میلادی است.محمد قزوینی متولد سال ۱۸۷۷ در تهران است. وی برای مطالعه نسخ خطی کتاب های عربی و فارسی در سال های ۱۹۰۵- ۱۹۰۳ در لندن اقامت داشت و بنابه تقاضای پروفسور «ادوارد براون» و هیات امنای «بنیاد اوقاف گیب» برای ادامه فعالیت های پژوهشی و ادبی خود از سال ۱۹۰۵ الی ۱۹۱۵ به برلین عزیمت کرد و سپس مدیریت روزنامه فارسی «کاوه» را برعهده گرفت.

این نامه ها که کمک شایسته ای به شناختن عواطف انسانی، وطن پرستی، نحوه تفکر، دقت نظر، رویه علمی و روحیات این دو پژوهشگر برجسته معاصر ایران می کند، شامل اطلاعات و اخباری ارزشمندی در حوزه های سیاست و ادبیات است که در آثار دیگر هم عصران آنها وجود ندارد. چاپ حاضر از «نامه های قزوینی به تقی زاده»، با چند پیوست، از جمله وصیت نامه «محمد قزوینی» و فهرست های گوناگون (نام های کسان، اسامی کتب، لغات و مواد تحقیق و اماکن) همراه شده است.

محمد قزوینی معرف و توسعه دهنده روش پژوهش به روش غربی (روش علمی پژوهشی) در ایران محسوب می شود. وی بسیار می خواند و پژوهش می کرد و کمتر می نوشت. از قزوینی حدود ۲۰ اثر ادبی برجای مانده است.شاید این مبالغه نباشد اگر بگوییم که زندگی سید حسن تقی‌زاده (از ۱۲۵۷ تا ۱۳۴۸) که خود آن را به درستی «زندگی طوفانی» لقب داده بود، آینه‌ای تمام‌ نما و یگانه از نشیب و فراز فکری و سیاسی جامعه ایران در دو سدۀ گذشته است. مردی که ردای روحانیت را کنار گذاشت و هم در انقلاب مشروطه و هم در جنبش تبریز نقش داشت و هم به سناتوری زمان شاه رسید. مردی که در ۳۸ سالگی بهترین مجلۀ فارسی زبان دوران خود یعنی «کاوه» را بنیان نهاد و چند سال بعد وزیر مختار ایران در پاریس و بعد از آن در لندن شد.




 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان